29 Kasım 2009 Pazar

Yeralti kollektifi Hasan Hüseyin Korkmazgil


Bu Mayis sicaginda düsüncelerimizi serinletecek bir siir Nehirler.Olagan


kocaman kara gözleri olan bu adamin siiri,Kizilirmak kurumadan daha,kadin

camasirlari yikamadan daha.Cocuklar civil civil atmadan kendilerini,Kizilirmak

deryasina.


Derler ki coskun bir irmaktir artci depremler gibi.Bir rüyada bile böylesine

özgürlüge nazik davranan insanlik cennetin yolculuguna götütüyor adeta.

Kadin irmak kenarinda minik elleriyle cakil taslarini kapti,bir birine vurmaya

basladi,önce sag elinde tasi sol elinde tasa vurdu derken diyer kadinlar onu

taklit etmeye basladilar.Cocuklar elleriyle cakil taslarini elleriyle havaya kaldirdilar,

yaslilar el cirpmaya basladilar.Derken Munzur türkü söylemeye basladi. Ve.....Yolculuk basladi yolcu.....



Yolcu !



Görüyorum ki,bir an önce varmak istiyorsun oraya.Gerginsin,kipir kipirsin,

soluk solugasin,yay gibisin ey yolcu !Cosunlugun ne güzel,gerilimin ne güzel,

öfken ne güzel !Sana selam,sana saygi ey yolcu !



Fakat düsündün mü yolun uzunlugunu ? Neler var yolunun üstünde,düsündün mü ?

Kosar-adim asabilecekmisin su dagi,gecebilecekmisin bu hizla su beli,tirmana bilecekmisin

bu solukta su sirti ? Ovada dikenler boy-atmistir belki,kayalar yollara ucmustur,kuru dereleri

seller basmistir,kar yagmistir belki o tepelere ? Böyle,ucar gibi gecip gidebilecekmisin oralardan,

hemen varabilecekmisin oraya ? Belki sirtlanlar üsüsmüstür leslere,kuzgunlar cökmüstür

ak kayalara,kuduzlar tutmustur belki yollari. Belki silinmistir ayak izleri yolcularin.

Bütün bunlari bir bir düsündün mü,ey yolcu ?

Cünkü sen ne ilk yolcususun bu yolun,ne de son.



Derim ki sana :




yeralti nehirleri kollekfi

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder